Powrót do bazy wiedzy

6.Armia Polska w ZSRR.




Podpisanie układu Sikorski-Majski otworzyło drzwi do formowania polskich sił zbrojnych na terenie ZSRR. 14 sierpnia 1941 roku rządy polski i sowiecki podpisały stosowną umowę wojskową i rozpoczęto formowanie polskich jednostek.
Dowódcą nowej armii został wyciągnięty z sowieckiego więzienia na Łubiance przedwojenny dowódca Nowogródzkiej Brygady Kawalerii, awansowany do stopnia gen. dyw. Władysław Anders.
Więźniowie łagrów zgłaszający się do Armii Polskiej:
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ee/Z_niewoli.JPG





Miejscem formowania nowej armii polskiej był rejon Buzułuku (obecny obwód orenburski w Rosja). Stan armii ustanowiono na ok. 30 tys. ludzi, zaś polskie komisje kwalifikacyjne rozpoczęły poszukiwania w sowieckich obozach jenieckich, celem znalezienia osób chcących wstąpić do armii polskiej.
Napływ ochotników był na tyle duży, że pomimo szykan ze strony władz sowieckich udało się rozpocząć formowanie trzech, zamiast pierwotnych dwóch dywizji. Do wojska napływała też młodzież (z której formowano oddziały junackie), a także liczne dzieci, dla których zakładano szpitale, szkoły i sierocińce.
Ćwiczenia 6 Lwowskiej Dywizji Piechoty w Tockoje:
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/63/Tockoje.JPG





Problemem był brak kadry oficerskiej dla nowych jednostek. Władze polskie zwróciły się do władz sowieckich z prośbą o wyjaśnienie losu ponad 20 tys. polskich oficerów, którzy nie zostali odnalezieni w obozach jenieckich. W czasie spotkania z generałami Sikorskim i Andersem 3 grudnia 1941 r. Józef Stalin oświadczył, że oficerów tych nie ma w niewoli, zaś wedle jego wiedzy najprawdopodobniej zbiegli oni do Mandżurii (sic)!

Defilada wojsk polskich w Buzułuku, zima 1941 r.:
https://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Parade001.jpg