Powrót do bazy wiedzy

1.Marsz 1 i 2 Armii Wojska Polskiego na Zachód.





Po ustabilizowaniu się frontu na linii Wisły jesienią 1944 r. rozpoczęto tworzenie kolejnych Armii Wojska Polskiego, pozostających przy armiach radzieckich. Początkowo planowano utworzyć 2 i 3 Armię Wojska Polskiego, jednak problemy z rekrutacją (zwłaszcza brak wykwalifikowanych podoficerów i oficerów), a także odstąpienie przez władze sowieckie od pomysłu utworzenia Frontu Polskiego, spowodowały, że utworzono jedynie 2 Armię WP.
Wstępowali do niej poborowi, nierzadko legitymujący się partyzancka (także AKowską czy BChowską) przeszłością, a także uciekinierzy z terenów wschodnich dawnej RP, które PKWN oddało pod zarząd sowiecki. Armię szkolono w wielkich pośpiechu, przydając jej kadrę nierzadko ściagniętą z jednostek radzieckich. Już w styczniu 1945 r. dowództwo sowieckie uznało, że armia ta jest gotowa do walki i razem z 1 Armią WP trafiła na front.
Marsz Wojska Polskiego na Zachód:
http://www.repozytorium.fn.org.pl/?q=pl/node/4469



W styczniu 1944 r. m. in. 1 Front Białoruski oraz 1 Front Ukraiński (w ramach których operowały obie polskie armie) rozpoczęły wielką ofensywę mającą na celu sforsowanie Wisły, znają jako operacja wiślańsko-odrzańska. Skutkiem tej operacji zajęto m. in. Kielce (15 stycznia), opanowano ruiny Warszawy (17 stycznia), czy zajęto Kraków (18 stycznia). W lutym wojska sowieckie i polskie stanęły nad Odrą, sposobią się do dalszych działań zbrojnych.
1 i 2 Fronty Białoruskie ruszyły w kierunku Pomorza, walcząc m. in. o Gdynię i Gdańsk, a także o Kołobrzeg, który po ciężkich walkach zdobyły jednostki 1 Armii WP. Również 1 Armia WP brała udział w przełamaniu niemieckiej linii umocnień, znanej jako Wał Pomorski. W czasie tych walk, pod Borujskiem 1 marca 1945 r. doszło do ostatniej w historii szarży polskiej kawalerii.
Również w czasie walk o Wał Pomorski holenderscy ochotnicy z 15 Dywizji Grenadierów SS dokonali zbrodni wojennej w Podgajach mordując kilkudziesięciu (kilkuset) polskich jeńców.
Operacja wiślańsko-odrzańska:
https://www.youtube.com/watch?v=I5ILcG_oAek
„Wyzwolenie” Warszawy:
http://www.repozytorium.fn.org.pl/?q=pl/node/4459
Po wyzwoleniu Warszawy:
http://www.repozytorium.fn.org.pl/?q=pl/node/4466
Wyzwolenie Poznania:
http://www.repozytorium.fn.org.pl/?q=pl/node/4464


Walki o Kołobrzeg:
http://www.repozytorium.fn.org.pl/?q=pl/node/4471



16 kwietnia 1945 r. ruszyła ostatnia wielka operacja Armii Czerwonej i idących z nią wojsk polskich – operacja berlińska. Oddziały sowieckie i polskie na olbrzymim froncie sforsowały Odrę i Nysę Łużycką, a następnie mimo stawianego przez wojska niemieckie desperackiego oporu parły na Berlin, który 1 Front Białoruski osiągnął tydzień później.
W walkach o Berlin walczyły jednostki 1 Armii WP, zarówno artyleria i saperzy, jak też na prośbę władz polskich 1 Warszawska Dywizja Piechoty walcząca m. in. w rejonie Tiergarten i Bramy Brandenburskiej.
W tym samy czasie na południu działająca na południu (w ramach 1 Frontu Ukraińskiego) 2 Armia WP na skutek fatalnych decyzji dowodzącego nią gen. Karola Świerczewskiego uwikłała się w ciężkie walki na Łużycach i o mało nie została rozbita przez niemiecką kontrofensywę w okolicach Budziszyna.
Ostatecznie 1 Armia WP zakończyła wojnę w Brandenburgii, zaś 2 Armia WP po operacji praskiej w Czechach.
Walki o Berlin:
http://www.repozytorium.fn.org.pl/?q=pl/node/4499