Powrót do bazy wiedzy

6.3 Zajęcie Zagłębia Ruhry przez aliantów (17 kwietnia).




Zagłębie Ruhry było niezwykle ważnym regionem przemysłowym dla gospodarki Niemiec. Dlatego starannie zaplanowano operację zdobycia tego regionu. Operacje „Lumberjack” i „Plunder” pozwoliły siłom alianckim na sforsowanie Renu. Pod koniec marca wojska alianckie uchwyciły przyczółki na drugim brzegu Reny i zaczęły ofensywę na Zagłębie Ruhry. Linii Renu broniły – na północnym odcinku Grupa Armii „H” (dowodzona przez marszałka Buscha), w środkowej części znajdowała się Grupa Armii „B” (dowodzona przez marszałka Modela), a na południowym odcinku stacjonowała Grupa Armii „G” (dowodzona przez generała Haussera). W północną część Zagłębia Ruhry uderzyły brytyjskie oddziały 21 Grupy Armii (dowodzone przez marszałka Montgomery). Natomiast 12 Grupa Armii (dowodzona przez generała Bradleya) zaatakowała środkową i południową część Zagłębia Ruhry. Główne natarcie wykonały oddziały 1 Armii generała Hodgesa i 9 Armii generała Simpsona. 1 kwietnia oddziały alianckie zamknęły pierścień oblężenia wokół Grupy Armii „B”. W okrążeniu znalazło się 300 tysięcy żołnierzy niemieckich. 17 kwietnia Niemcy skapitulowali.